Plaats reactie
RuudJ
Moderator
Wat is een slaaponderzoek?

Bericht door RuudJ »

Bron: www.sleepresolutions.com, tekst aangepast naar gebruik in Nederland.

Patiënten vragen vaak: "Wat is een slaaponderzoek"?

Over het algemeen beschrijft een slaaponderzoek elke test voor het diagnosticeren en / of behandelen van slaapproblemen. Deze behoren tot een categorie testen die polysomnografie wordt genoemd.
Het woord polysomnografie is afgeleid van de Griekse wortels "poly" wat veel betekent; "somno," wat slaap betekent; en "graphy", wat betekent schrijven.

Polysomnografie omvat bijna altijd het volgen van belangrijke lichaamsprocessen, zoals de luchtstroom van de patiënt, bloeddruk, hartpatronen en -activiteit, werk van ademhalen, bloedzuurstofniveaus, hersengolfpatronen, oogbewegingen en spieractiviteit in de ledematen. Samen vormen de verzamelde gegevens van deze afzonderlijke rapporten een compleet "groot beeld" van wat er in het lichaam in de slaap gebeurt.

De meeste vormen van de slaapstudie worden bijgewoond door een polysomnografische technoloog, die patiënten met specifieke soorten testsensoren installeert en vervolgens de tests uitvoert op voorschrift van de arts.





Bron: dut.doctorsask.com



Slaapstudies: de verschillende soorten

Vormen van polysomnografie omvatten het nachtelijke polysomnografie (NPSG), de gespleten nachtstudie, de PAP-titratie en dagtests (de Maintenance of Sleep Latency Test of MSLT en de Maintenance of Wakefulness Test of MWT).
modedit RJ: NPSG = PSG, MSLT = Multiple of Sleep Latency Test, MWT = Multiple of Wakefulness Test

Hier is een overzicht van de verschillende soorten tests.

De Osasense test

Deze test wordt via de eerste lijn, de huisarts, bij u uitgevoerd. Het wordt in Nederland nog op beperkte schaal vooral in het Oosten van het land toegepast. U krijgt een speciaal polshorloge om met een sensor die aan een vinger wordt bevestigd. „Deze voeler meet het zuurstofgehalte in het bloed. Een softwareprogramma leest na afloop exact uit of iemand is gestopt met ademen en hoe vaak dat gebeurde.” Ook moet u een vragenlijst invullen.






De Endoscopie test

De endoscopie is een onderzoek van de kno arts. U wordt in slaap gebracht en met een endoscoop (apparaat met lasercamera, waarbij de slang met camera via een neusgat wordt ingebracht) kijkt hij naar de situatie in keel- en neusholte. Endoscopie is vooral nodig als een kno-ingreep overwogen wordt en wordt ook wel uitgevoerd om te controleren of een MRA tot een positief resultaat zou kunnen leiden. Vaak wordt dan ook de onderkaak handmatig naar voren gebracht om te controleren of de ruimte voor luchttoevoer op deze wijze wordt verruimd.

PCE-VE-180-Draadloze-video-endoscoop-camera-L1m-Ø39mm-9.jpg


De PG (Polygrafie)

>Registratie

De slaapregistratie vindt thuis bij de patiënt plaats. Patiënten kunnen dan in de eigen vertrouwde omgeving slapen.
Om te onderzoeken wat de oorzaak van de slaapproblemen is, worden tijdens de slaapregistratie zoveel mogelijk gegevens vastgelegd. De verpleegkundige bevestigt 's avonds in het ziekenhuis een aantal instrumenten en sensoren op uw lichaam. Daarna mag u naar huis. Tijdens de slaap worden de volgende functies geregistreerd:
  • hartritme;
  • buik- en borstademhaling;
  • bewegingen (spierspanningen);
  • lichaamshouding;
  • zuurstofgehalte in het bloed;
  • luchtstroom bij het in- en uitademen;
De apparatuur registreert alles en kan aan de hand van alle gegevens berekenen óf en hoeveel ademstilstanden (apneus) er zijn.

PG.jpg

Polygrafie of Polysomnografie

Als de arts het vermoeden heeft dat er sprake is van ongecompliceerde OSAS, zonder dat er sprake is van andere slaapstoornissen, en de patiënt is verder gezond, dan wordt een polygrafie gedaan. Bij complexere problemen zal een polysomnografie worden gedaan.
Als uit de beschrijving van de klachten van de patiënt blijkt dat het niet (alleen) om slaapapneu gaat maar dat er mogelijk sprake is van andere slaapproblemen (bv. narcolepsie of slapeloosheid) dan zal een polysomnografie gedaan worden.
Een polysomnografie is een uitgebreidere slaapregistratie dan de polygrafie. Er worden nog een aantal extra functies gemeten tijdens de slaap. Deze aanvullende informatie maakt het mogelijk om ook de hoeveelheid en kwaliteit van de slaap te beoordelen. Dat biedt meer informatie, waarmee ook andere slaapstoornissen en meer gecompliceerde vormen van slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen kunnen worden aangetoond.

Bron:slaapcentrum.slingeland.nl


De NPSG (Nachtelijke Polysomnografie)

Deze slaapstudie is veelomvattend en wordt algemeen gebruikt om bestaande maar niet-gediagnosticeerde gezondheidsproblemen met de slaap te identificeren, waarbij slaap-ademhalingsstoornissen en bewegingsstoornissen van slaap een van de meest voorkomende zijn.

De NPSG is een test die wordt bijgewoond door een technoloog in een slaapcentrum. Ze passen meerdere sensoren toe op uw lichaam die zijn ontworpen om gedurende de nacht vitale functies en andere metingen te registreren. Als u eenmaal bent 'aangesloten', wordt u gevraagd te slapen in een technologisch uitgeruste slaapkamer met opnameapparatuur voor het vastleggen van audio- en videogegevens.

child_eeg.jpg

Terwijl u slaapt, werkt de technoloog aan een correcte en volledige verzameling van uw gegevens, die wordt verzonden nadat de test is voltooid om te worden gescoord, beoordeeld en geïnterpreteerd door uw slaaparts. De technoloog is er ook om u op elk moment van de nacht te helpen (om de badkamer te gebruiken, om extra dekens of kussens te verkrijgen, enz.).

Over het algemeen wordt de NPSG 's avonds toegediend. Sommige patiënten die 's nachts werken, kunnen echter overdag worden gepland voor de bijgewoonde polysomnografie, om overeen te komen met hun normale slaaproutines.

>Registratie thuis

De slaapregistratie kan thuis bij de patiënt plaatsvinden. Patiënten kunnen dan in de eigen vertrouwde omgeving slapen. Het aan- en afkoppelen van de apparatuur gebeurt wel in het ziekenhuis. Daarna mag de patiënt naar huis.
Als er sprake is van een slaapregistratie in combinatie met een videoregistratie zal de patiënt gedurende een nacht opgenomen worden in het Slingeland Ziekenhuis. U ligt 's nachts alleen op een kamer zodat u niet gestoord wordt tijdens uw slaap.

Registratie

Tijdens de polysomnografie worden diverse metingen verricht. Naast lichamelijke functies wordt ook de hersenactiviteit gemeten tijdens de slaap. Tijdens de slaap is de patiënt verbonden met apparatuur die de metingen verricht. Er worden elektroden bevestigd op het lichaam door de laborant:
  • op de hoofdhuid
  • rondom de ogen
  • onder de kin
  • op de benen
De volgende functies worden gemeten tijdens dit slaaponderzoek:
  • hersenactiviteit
  • oogbewegingen
  • ademhaling (buik en borst)
  • luchtstroom bij het in- en uitademen
  • hartritme
  • spieractiviteit in kin en benen
  • zuurstofgehalte in het bloed
  • eventuele snurkgeluiden
  • lichaamshouding
De verschillende elektroden en sensoren worden verbonden met een recorder, een draagbaar kastje. Deze recorder draagt de patiënt bij zich en registreert de metingen.

Videoregistratie

Soms wordt tijdens de polysomnografie de patiënt tijdens zijn slaap ook gefilmd, dan heet het onderzoek een video-polysomnografie. Dit kan nodig zijn als er sprake is van overmatig bewegende ledematen in de slaap of bijvoorbeeld bij nachtangst of slaapwandelen. De bewegingen van de patiënt worden dan vastgelegd met behulp van de sensoren en elektroden, maar ook op beeld. Dit helpt de arts bij het stellen van de juiste diagnose. Deze slaapregistratie gebeurt altijd in het ziekenhuis en kan niet thuis plaatsvinden.

Bron:slaapcentrum.slingeland.nl


De splitnachtstudie

Deze slaapstudie wordt uitgevoerd als uw arts vermoedt dat een diagnose van obstructieve slaapapneu (OSA) of slaap-ademhalingsstoornis waarschijnlijk is. Een split-night-studie begint zoals de NPSG; je wordt op dezelfde manier voorbereid en dezelfde signalen worden tijdens de test gecontroleerd. modedit RJ: Een Split-Nacht-Studie is in feite een combinatie van testen, eerst testen of er sprake is van apneu om vervolgens te testen met welke drukinstelling de apneu's opgelost kunnen worden, soms met het gebruik van verschillende type maskers.

Je zal ook, voorafgaand aan de test, een PAP-machine en masker testen. Positieve luchtwegdruk (PAP) is de mechanische afgifte van perslucht naar uw bovenste luchtwegen om u te helpen bij het ademen door potentiële obstakels, die zowel inademing als uitademing kunnen belemmeren. Om PAP te testen, wordt u op een zeer lage druk gezet om eraan te wennen, om te bepalen welke stijl en grootte van het masker het beste bij uw gezichtsvorm past en om op voorhand ongemak problemen te ontdekken.

De meting van ademhalingsgebeurtenissen, zoals apneus, is een belangrijk aandachtspunt van observatie in deze test. De technoloog meet het aantal gedeeltelijke of volledige apneus tijdens het eerste derde deel van de test en als u genoeg ademhalingsgebeurtenissen ervaart om laboratoriumprotocollen te behalen, wordt u door de technoloog, op aanraden van een arts, aan de PAP-therapie begonnen om deze gebeurtenissen te helpen elimineren.


De CPAP-titratie-studie

Deze slaapstudie omvat het gebruik van een PAP-apparaat en -masker vanaf het begin en het doel is om uw beste therapeutische meting van de luchtdruk te bepalen na een diagnose van slaapapneu.

Net als bij de split-night-studie, wordt u aan uw masker gewend door het vóór het slapengaan te dragen en het zal worden ingesteld op een zeer lichte druk.

sleeping_senior_cpap_user.jpg

U bent "aangesloten" op dezelfde manier als een NPSG, maar u begint uw studie vanaf het allereerste begin met uw PAP-therapie. Terwijl u slaapt, past de technoloog op afstand en op afstand uw therapeutische niveau van perslucht via het apparaat en het masker aan. Ze kunnen ook de luchtvochtigheid en drukondersteuning verhogen om de ademhaling comfortabeler voor u te maken. In de loop van de nacht resulteren deze inspanningen om uw druk te verfijnen in een aangepaste instelling die uniek is voor u.


De MSLT (Multiple Sleep Latency Test)

Deze slaaptest wordt gegeven aan patiënten die klagen over overmatig slaperig zijn gedurende de dag. De MSLT wordt gewoonlijk gedurende de dag uitgevoerd, op de ochtend na een NPSG die nachtelijke redenen voor slaperigheid overdag uitsluit, zoals rusteloze benen of OSA. Sommige, maar niet alle, nachtsensoren worden verwijderd voordat u begint.

yawning_businessman.jpg

Als u een MSLT heeft, ondergaat u een reeks dutjes overdag om te meten hoe snel u in slaap kunt vallen in omstandigheden die bevorderlijk zijn voor dutten. Het verschijnen van REM-slaap in het slaapstadium is een kritische marker waarnaar de technoloog op zoek zal zijn. Hersenengolfopnamen van deze tests bevestigen of sluiten voorwaarden uit die mogelijk verantwoordelijk zijn voor overdag vermoeidheid, zoals Idiopathische Hypersomnia, Narcolepsie met of zonder Cataplexy en het Kleine-Levin Syndroom ("Sleeping Beauty" -stoornis).

Een Multi Sleep Latency Test wordt gedaan om objectief vast te stellen of de patiënt een de verhoogde neiging tot inslapen gedurende de dag heeft. Overmatige slaperigheid wordt ook wel hypersomnie genoemd. Daarnaast kunnen met deze test ook aanwijzingen gevonden worden die duiden op narcolepsie.
Tijdens het onderzoek wordt gemeten hoelang het duurt voordat iemand in slaap valt en of er een droomslaap (REM-slaap) optreedt. De elektrische activiteit van de hersenen (hersengolven) worden gemeten tijdens deze test.
Het MSLT-onderzoek levert informatie op om een diagnose te kunnen stellen en een behandeling te kunnen bepalen. Voorafgaande aan dit onderzoek wordt een polysomnografie uitgevoerd om de duur en kwaliteit van de slaap gedurende de nacht te beoordelen.

Werkwijze

Aansluitend op de nacht waarin de polysomnografie heeft plaatsgevonden, vindt het MSLT-onderzoek plaats op de functieafdeling Neurologie. Het onderzoek duurt een dag.
Een groot deel van de elektrodes die voor de polysomnografie zijn gebruikt, blijven zitten voor het MSLT-onderzoek.
Tijdens de MSLT-test gaat een patiënt op bed liggen en probeert te slapen. Het onderzoek duurt ongeveer een half uur en vindt vier maal plaats met tussenpozen van 1,5 uur.
Tijdens deze periode worden de volgende functies vastgelegd:
  • hersenactiviteit met behulp van elektroden op het hoofd;
  • oogbewegingen;
  • spieractiviteit in de kin;
Tijdens het onderzoek ligt de patiënt op een bed met de ogen dicht en probeert te slapen.

REM-slaap en narcolepsie

Tijdens het onderzoek wordt gemeten of iemand in slaap valt en of er een REM-slaap optreedt. Als er twee keer of vaker een REM-slaap is gemeten tijdens het MSLT-onderzoek, kan dit duiden op narcolepsie. Om dit met zekerheid vast te stellen is verder onderzoek nodig.
Narcolepsiepatiënten vallen snel in slaap wanneer de mogelijkheid hiertoe wordt geboden. Ook hebben zij, wanneer ze slapen, niet de normale slaapcyclus, maar beginnen ze direct met een REM-slaap periode.

Bron: slaapcentrum.slingeland.nl


De MWT (Multiple of Wakefulness Test)

Deze slaaptest wordt ook overdag uitgevoerd. Het doel is om te zien hoe gemakkelijk je alert kunt blijven gedurende de dag wanneer de omstandigheden het gemakkelijk maken om in slaap te vallen.

Net als de MSLT is dit ook een test die gedurende de dag als een serie wordt herhaald. Voor de MWT wordt u aangesloten op een specifieke set sensoren en vervolgens gevraagd om gedurende een bepaalde periode in een donkere kamer te zitten om te bepalen hoe goed u wakker kunt blijven in lage stimulusomstandigheden.

drowsy_driving.jpg

De MWT wordt vaak gebruikt voor chauffeurs van commerciële vrachtwagens, piloten van luchtvaartmaatschappijen, buschauffeurs en andere exploitanten van openbare of commerciële voertuigen of industriële uitrusting die het risico lopen in slaap te vallen achter het stuur of tijdens het bedienen van machines.

De MWT is een test bedoeld om objectief uw vermogen om wakker te blijven meten, die kan afleiden hoe slaperig u bent. De test kan worden gebruikt om uw respons op de behandeling van verschillende slaapstoornissen, waaronder slaapapneu of narcolepsie, te beoordelen.

De MWT uitvoeren

De MWT begint meestal 1 1/2 tot 3 uur nadat u gewoonlijk wakker wordt.

Voorafgaand aan de test, zal je een vragenlijst invullen, met vragen over of je vorige nachtrust van voldoende hoeveelheid en kwaliteit was en of je je alert voelt. Je wordt dan in een donkere kamer geplaatst, met de enige lichtbron iets achter je hoofd en uit je gezichtsveld. Je zult meestal rechtop in bed zitten, met je rug en hoofd ondersteund.

Je krijgt de opdracht om zo lang mogelijk wakker te blijven. Gedurende deze tijd wordt u gevolgd met dezelfde maatregelen die worden gebruikt in een standaard slaaponderzoek 'een polysomnogram'.

De sessie eindigt als je in slaap valt, of als er 40 minuten voorbij gaat zonder in slaap te vallen. De slaaplatentie, of de tijd die nodig is om in slaap te vallen, zal worden vastgelegd. Dit wordt elke twee uur herhaald totdat vier sessies zijn voltooid.

Hoe wordt MWT gebruikt?

Bij gezonde mensen kan de tijd die het kost om in slaap te vallen ongeveer 30 minuten duren. Meer dan 97% van de mensen zal acht minuten of langer nodig hebben om in slaap te vallen. Daarom wordt slaaplatentie van minder dan acht minuten als abnormaal beschouwd. Als u in staat bent om wakker te blijven tijdens alle vier de sessies, is het onwaarschijnlijk dat u moeite hebt om wakker te blijven.

Beperkingen

Hoewel MWT slaaplatentie meet, is het geen vervanging voor een gerelateerde test, de MSLT, die ook meet hoe lang het duurt voordat u in slaap valt. In feite kunnen de twee tests verschillende resultaten opleveren, zelfs bij dezelfde persoon op dezelfde dag. Bovendien duurt het lang voordat de test is voltooid en omdat het gespecialiseerde monitoring betreft, kan het duur zijn. Daarom is MWT misschien niet de beste test voor iedereen om de mate van slaperigheid te bepalen.

Bron: www.verywellhealth.com


Welke slaapstudie is geschikt voor u?

Uw arts zal de juiste voor u kiezen; in sommige gevallen hebt u misschien zelfs meerdere nodig. Deze tests zijn echter nodig om uw slaaparts in staat te stellen de beste diagnose te stellen en de beste therapieën voor te schrijven om u te helpen gezonde slaap terug te winnen.

Het goede nieuws is dat, eenmaal geïdentificeerd, bijna elke slaapstoornis behandelbaar is, wat de belangrijkste reden is waarom iemand met slaapstoornissen hun arts moet raadplegen om erachter te komen waarom ze worstelen met slaap, zodat ze kunnen ontdekken wat ze eraan kunnen doen.

RuudJ
Moderator
Re: Wat is een slaaponderzoek? (PolySomnoGrafie = PSG)

Bericht door RuudJ »

Uitleg over in het vorige bericht gebruikte medische termen:


Idiopatische hypersomnie is een slaapstoornis waarbij iemand zich overdag altijd moe voelt, ondanks een normale nachtrust van 8 - 10 uur.

Narcolepsie is een slaap- en waakstoornis, waar bij je ’s nachts zeer regelmatig wakker wordt. Hierdoor voel je je overdag vaak slaperig en duf. Verder kenmerkt de ‘slaapziekte’ narcolepsie zich door slaapaanvallen; je kan plotseling in slaap vallen. Deze aanvallen kunnen zich voordoen als er weinig afleiding is, bijvoorbeeld na maaltijden of als je in een voertuig reist. Kenmerkende symptomen voor narcolepsie zijn slaperigheid en slaapaanvallen overdag. De aanvallen duren meestal ongeveer 15 minuten, maar kunnen ook langer duren.

Andere symptomen van narcolepsie zijn:

Kataplexie. Hierbij verslappen je spieren plotseling, maar je blijft wel bij bewustzijn. Dit gebeurt vaak bij emoties.
Hallucinaties. Deze komen vaak voor tijdens het in slaap vallen of het wakker worden.
Slaapverlamming. Hierbij kun je je niet bewegen als je in slaap valt of als je wakker wordt.
Frequent verstoorde nachtrust.
Automatisch gedrag. De dingen die je doet gaan automatisch, maar kloppen vaak niet, bijvoorbeeld bij de verkeerde bushalte uitstappen.
Concentratie- en geheugenproblemen.
Overgewicht. Uit onderzoek blijkt dat de helft van de narcolepsiepatiënten aan het begin van hun ziekte met overgewicht kampt.
Angst en depressie.
(Over)vermoeidheid.
Overigens verschillen de symptomen per persoon. Zo kan de een wel last hebben van kataplexie, terwijl de ander hier geen last van heeft. Iedere narcolepsie patiënt heeft zijn eigen unieke combinatie aan symptomen en klachten.

Bij het Kleine-Levin syndroom is men de hele dag extreem moe. Het grootste deel van de dag wordt al slapend doorgebracht. Het gevolg van de extreme moeheid is dat men amper nog kan functioneren. De klachten komen voor in aanvallen. Tijdens de aanvallen heeft men soms last van extreme vreetbuien of hyperseksualiteit. Deze slaapstoornis staat ook wel bekend als het schone slaapster syndroom, winterslaap syndroom of periodieke slaapzucht.
Groet RuudJ
Medewerker AV-Kenniscentrum
ADEM BEWUST, WANT HET LEVEN DUURT MAAR KORT.
Bent u al lid van onze Apneuvereniging? €32,50 / Incasso €30,00/Jaar
Word lid en ontvang 4X het Apneu Magazine + 10X het Apneu bulletin per jaar.


Plaats reactie